Woensdag 26 oktober: Krabnevel (M1) en Jupiter
gefotografeerd door Gerrit Burggraaf (Huygens lid).
Gerrit schreef het volgende als commentaar bij zijn foto’s:
Na een “ombouw periode” ben ik ook weer begonnen.
De MoFod montering zoals gepresenteerd tijdens een verenigingsavond bij Huygens is eindelijk operationeel.
|
Zondag 16 oktober: Jupiter.Ook ik heb een DMK camera gekocht om toch eens wat met planeten te gaan doen. Telescoop: C14 op F11 |
 |
Donderdag 20 oktober: Krabnevel.Donderdag 20-10-2011 |
Wil je meer astrofoto’s zien van Gerrit klik dan hier.
Zondag 23 oktober: Paardenkopnevel en Vlamnevel
gefotografeerd door Jan Heuser (Huygens lid).
Jan schreef het volgende als commentaar bij zijn foto:
Ik was door André van der Hoeven enthousiast geworden over de Paardenkopnevel samen met de Vlamnevel dat ik deze persé ook wilde fotograferen. Mijn resultaat wellicht niet zo spectaculair, maar ik ben er zelf best wel tevreden over.
Genomen met de Skywatcher ED80 telescoop voor een groter beeldveld. (ik heb de vlekken gelukkig weg gekregen door de lens van binnen schoon te maken).
Camera: Canon EOS 450D (gemod)
Filter: Hutech IDAS LPS2
Belichting: 3 uur 20 min. in subs van 5 min.
Flats, Darks, Flatdarks en Bias frames toegevoegd en gestacked in DeepSkyStacker (DSS)
Nabewerkt in Photoshop: Levels, Curves en Saturatie wat opgetrokken.
 |
| Paardenkopnevel(IC434) en Vlamnevel(NGC2024). |
Wil je meer astrofoto’s zien van Jan klik dan hier.
Zaterdag 22 oktober tot zaterdag 29 oktober: Astrovance 2011.
|
Ook in 2011 organiseert Vereniging Huygens weer in verenigingsverband een astronomische reis naar Zuid-Frankrijk. Deze reis vindt plaats van zaterdag 22 oktober tot zaterdag 29 oktober 2011. Bestemming is het inmiddels vertrouwde en prettige vakantieverblijf Grand Champ bij het dorpje Cruis, aan de voet van de Motagne de Lure in het noorden van de Provence, vlakbij Forqualqier. |
Dinsdag 18 oktober: Resultaten van de afgelopen dagen
door André van der Hoeven (Huygens lid).
André schreef het volgende als commentaar bij zijn foto’s:
De afgelopen dagen waren weer helder, maar toch minder mooi dan de nachten twee weken geleden. Al met al heb ik toch nog wel wat leuke opnamen kunnen maken. Bijgevoegd zijn wat resultaten van de afgelopen nachten/dagen.
|
Paardekopnevel en vlamnevel:Na mijn vorige opname heb ik de opnames uitgebreid met de vlamnevel. Hiervoor heb ik opnamen gemaakt met de ED110 en een SXV-H9 met 4,5nm H-alpha filter. Alle opnamen zijn 30 minuten belicht. De paardekop bestaat uit 6 opnamen, de vlamnevel uit 4 opnamen. Voor de bewerking heb ik alleen een DDP en wat noise-reduction gebruikt, voor de rest heb ik alles zo ‘puur’ mogelijk gelaten. |
|
Zonnemozaiek:Dit zonnemozaiek is gemaakt met de ED110, DMK21-618, een Herschelprisma en een baader Solar continuum filter. Eerst heb ik detail opnamen gemaakt van de afzonderlijke vlekkenpartijen. Deze zijn gestacked met avistack en vervolgens bewerkt met astra-image deconvolution om het detail op te halen. Hiervoor zijn achtereenvolgens een Lucy Richardson Decon (psf size 1,00/psf wing 3,70/moffat), maximum entropy deconvolution (psf size 1,00/psf wing 2,50/moffat) en nog een keer lucy richardson decon (psf size 0,70/psf wing 3,70/moffat) toegepast, dit zorgt ervoor dat de granulatie mooi zichtbaar wordt zonder deze te hard te laten worden. Voor de details is een powermate 2,5x gebruikt voor 60s opnamen met 60fps, gain 260, exposure 3-4 ms. Vervolgens heb ik voor het mozaiek opnamen gemaakt van 15s op 60fps, gain 260, exposure 2-3 ms. De korte belichting gebruik ik om het mozaiek zo snel te maken dat de granulatie nog niet veranderd is. |
|
Herbewerking sunspot 1302:Voor deze herbewerking heb ik bovenstaande instellingen gebruikt voor de deconvolution. Dit levert een mooi detail op in de penumbra’s van de vlekken en zelfs de filamenten zijn nu goed zichtbaar. Ook deze opname is gemaakt met de ED110 en de oude versie van de DMK21. |
 |
Jupiter manen:Ik heb de opname even opnieuw bewerkt, toen ik vanochtend zag dat ik vannacht nogal wat steekjes had laten vallen in de bewerking. Dit is de laatste versie. Deze opnamen dateren van afgelopen nacht en laten zien dat je met de C11 op de manen van Jupiter best nog wel wat structuur waar kunt nemen. |
 |
|
Theophilus/Cyrillus en de hadley rille:Deze twee opnamen zijn gisterennacht gemaakt met de C11 en een 2,5x powermate. De seeing leek heel goed, maar in de verwerking was het toch niet helemaal perfect. Deze twee opnamen gaven toch heel wat detail te zien, zeker als je bedenkt dat ze op bijna 7,5m brandpunt zijn gemaakt. De opnamen zijn gemaakt met de DMK21 en een roodfilter, 60s op 60fps. |
|
Jupiter:Gisterennacht ook nog jupiter op de plaat gezet. De seeing was duidelijk minder dan twee weken terug, maar er kwam toch nog wel een redelijk plaatje uit. De opname is een 60s opname op 60fps met roodfilter…. |
Dit was het voorlopig wel weer. Veel plezier met kijken (hoop ik). De opnamen zijn verwerkt en voorlopig is het weer Hollands weer, dus voorlopig weer even een pauze…
André
Wil je meer astrofoto’s zien van André klik dan hier.
Vrijdag 14 oktober Lezing: Afstandmeting in het heelal door de eeuwen heen.
Spreker: Carlo Jenniskens.
|
De lezing over de historie van afstandsmeting in het heelal is een keer ontstaan tijdens een rekenles voor groep 8 van de basisschool. Je kunt met eenvoudige berekeningen en gebruikmaken van basis kennis van de hemellichamen al een behoorlijk beeld krijgen van de afstanden binnen ons zonnestelsel. Met eenvoudige geometrie kan men ook afstanden bepalen van sterren. In deze voordracht ga ik meer in op de historie en de personen die ultieme bewijzen hebben aangedragen om te komen tot een goed beeld van de astronomische afstanden. Onze historische reis begint bij Plato die aan de hand van de omloopstijden van de 5 planeten de planeet volgorde en ook de relatieve afstand kon bepalen. Vele Griekse geleerden deden pogingen om afstanden van Maan en Zon te bepalen. Eratosthenes van Syrene berekende de aardomtrek en kwam het nauwkeurigst uit. Hipparchus gebruikte de driehoek methode met de Aarddiameter als basis. Vele West Europese geleerden zoals Copernicus, Kepler en vele anderen hebben bijgedragen aan de afstandmeting binnen ons zonnestelsel. De Engelse astronoom Horrocks bepaalde als eerste via een Venus overgang de zonneparallax en daarmee was de afstand tot de zon en de afstanden van de toen gekende planeten bekend. |
